O sprawiedliwo┼Ťci napisano wiele w historii my┼Ťli spo┼éecznej Ko┼Ťcio┼éa. Pierwsz─ů encyklik─ů spo┼éeczn─ů by┼éa encyklika Rerum Novarum papie┼╝a Leona XIII. Porusza┼é w niej wa┼╝ne kwestie zwi─ůzane z tzw. rewolucja przemys┼éow─ů i kwesti─ů robotnicz─ů w Europie. Wzywa┼é do sprawiedliwego dysponowania dobrami. Przypomina┼é o tym, ┼╝e cz┼éowiek jest u┼╝ytkownikiem d├│br a nie w┼éa┼Ťcicielem ┼Ťwiata. To B├│g nim jest. Cz┼éowiek sprawiedliwy ┼╝yje z wiary. Aby by─ç sprawiedliwym, trzeba w sprawiedliwo┼Ť─ç wierzy─ç. Wiara w sprawiedliwo┼Ť─ç za┼Ť p┼éynie ostatecznie w wiary w Boga, kt├│ry jest tw├│rc─ů porz─ůdku moralnego. By─ç chrze┼Ťcijaninem, to czyni─ç dobro i post─Öpowa─ç sprawiedliwie nie z l─Öku przed Bogiem ale z mi┼éo┼Ťci ku niemu. Kocha─ç Boga, to kocha─ç tak┼╝e bli┼║niego. Nikt nie mo┼╝e kocha─ç Boga, kt├│rego nie widzi je┼Ťli wpierw nie mi┼éuje cz┼éowieka, kt├│rego widzi, m├│wi ┼Ťw. Jakub w swoim li┼Ťcie. Arystoteles powie, i┼╝ by─ç sprawiedliwym, to odda─ç drugiemu cz┼éowiekowi to co mu si─Ö s┼éusznie nale┼╝y. Cz┼éowiekowi nale┼╝y si─Ö aby by┼é traktowany z nale┼╝yt─ů mu godno┼Ťci─ů, aby by┼é s┼éusznie wynagradzany za wykonywana prac─Ö a przede wszystkim, aby nigdy nie by┼é traktowany jako ┼Ťrodek do osi─ůgni─Öcia korzy┼Ťci materialnych. Jan Pawe┼é II w Encyklice Laborem Exercens przypomina nam, i┼╝ to cz┼éowiek nadaje warto┼Ť─ç pracy a nie praca cz┼éowiekowi. W naszej relacji do cz┼éowieka trzeba nam u┼Ťwiadomi─ç sobie, i┼╝ jest on umi┼éowanym dzieckiem Boga. Jego nieoceniona warto┼Ť─ç w oczach stw├│rcy p┼éynie nie z tego, co cz┼éowiek robi, jaki rodzaj pracy wykonuje; czy jest on lekarzem, czy sprz─ůtaj─ůcym ulice ale z tego kim cz┼éowiek jest. Nigdy nie wolno nam traktowa─ç cz┼éowieka w spos├│b u┼╝ytkowy. W spos├│b u┼╝ytkowy trzeba nam traktowa─ç rzeczy, cz┼éowieka za┼Ť zawsze w spos├│b osobowy, gdy┼╝ jest on osob─ů, uczynion─ů na obraz samego Boga.┬á