Dzi艣 obchodzimy uroczysto艣膰 Chrystusa Kr贸la. Dla wielu tytu艂 kr贸lewski brzmi dzisiaj anachronicznie. Nie ma ju偶 na 艣wiecie monarchii z absolutn膮 w艂adz膮 kr贸la, a wielcy kr贸lowie przeszli do historii. Pozosta艂o po nich tylko wspomnienie. Jezus jednak ci膮gle odbiera chwa艂臋 jako kr贸l; nie przechodzi do historii ale 偶yje w sercach swoich uczni贸w. Jakim zatem kr贸lem jest Jezus?

艢w. Polikarp, biskup Smyrny, kiedy nakazano mu by z艂orzeczy艂 Chrystusowi, odpowiedzia艂: Tyle lat s艂u偶臋 Chrystusowi, mojemu kr贸lowi i nigdy nie do艣wiadczy艂em od niego 偶adnej przykro艣ci, jak偶e m贸g艂bym mu teraz z艂orzeczy膰. Wyznanie Polikarpa daje nam wgl膮d w istot臋 kr贸lewsko艣ci Chrystusa. Chrystus jako kr贸l nigdy nie czyni przykro艣ci swoim poddanym, nigdy nie czyni im z艂a. Nie ma w historii monarchy, kt贸ry nie wyrz膮dzi艂by z艂a swoim poddanym. Ka偶dy z nich mniej lub bardziej uwik艂any by艂 w zale偶no艣ci polityczne, kompromisy moralne, dominacj臋 i przemoc wobec swoich poddanych. Ka偶dy z nich w mniejszym lub wi臋kszym stopniu w swoich monarszych decyzjach kierowany by艂 przez wyrachowany pragmatyzm i l臋k o siebie.

Jezus w rozmowie ze swoimi uczniami wyra藕nie okre艣la istot臋 swojego kr贸lestwa: Wiecie, 偶e w艂adcy narod贸w uciskaj膮 je, a wielcy daj膮 im odczu膰 sw膮 w艂adz臋. Nie tak b臋dzie u was. Lecz kto by mi臋dzy wami chcia艂 sta膰 si臋 wielkim, niech b臋dzie waszym s艂ug膮. A kto by chcia艂 by膰 pierwszym mi臋dzy wami, niech b臋dzie niewolnikiem waszym, na wz贸r Syna Cz艂owieczego, kt贸ry nie przyszed艂, aby Mu s艂u偶ono, lecz aby s艂u偶y膰 i da膰 swoje 偶ycie na okup za wielu (Mt 20,17-28). W rozmowie za艣 z Pi艂atem powie: Kr贸lestwo moje nie jest z tego 艣wiata (J18:36). 聽Wskazuje tutaj na 藕r贸d艂o swojej kr贸lewsko艣ci. Jesus nie zosta艂 kr贸lem uczyniony, On kr贸lem zawsze by艂. Kr贸lewsko艣膰 przynale偶y do jego natury. Nie ma potrzeby by go kr贸lem ustanawia膰, on kr贸lem jest i b臋dzie zawsze.

Kiedy po rozmno偶eniu chleba lud chce go uczyni膰 kr贸lem, Jezus odchodzi od nich. Nie potrzebuje korony, ludzkimi r臋koma uczynionej.聽 Jest wolny od potrzeby presti偶u i znaczenia. Nie ulega pokusom w艂adzy. Jezus nie jest jak Faraon Ramses, kt贸ry na fasadzie 艣wi膮tyni kaza艂 wyry膰 s艂owa 鈥濲a jestem najwi臋kszy鈥, lub jak Luiz XIV, kr贸l Francji, kt贸ry mieszka艂 w pa艂acu z tysi膮cem pokoi. Jezus nie zosta艂 przez ludzi wybrany ale przez Boga samego, nie u ludzi szuka zaszczyt贸w i s艂awy ale sam B贸g Go chwa艂膮 otacza, czyni膮c go Panem Pan贸w i Kr贸lem Kr贸l贸w.

Dewiz膮 kr贸lewsko艣ci Jezusa jest mi艂o艣膰 i s艂u偶ba. Jako kr贸l nie tylko nie czyni z艂a swoim poddanym ale si臋 z nimi uto偶samia, szczeg贸lnie z g艂odnymi, spragnionymi, wi臋zionymi. cokolwiek uczynili艣cie jednemu z tych braci moich najmniejszym, mnie艣cie uczynili (Mt25:40). Jezus s膮dzi na podstawie prawa mi艂o艣ci a nasza nagroda nie zale偶y od tego, czy mu 艣wi膮tynie budujemy, ale od tego jak traktujemy Jezusa Zmartwychwsta艂ego w potrzebuj膮cych.

Kr贸lestwo Jezusa jest kr贸lestwem pokoju, sprawiedliwo艣ci i mi艂o艣ci. Nie jest wi臋c ono kr贸lestwem z tego 艣wiata. Ma ono zupe艂nie inny wymiar 鈥 duchowy, gdy偶 warto艣ci, kt贸re charakteryzuj膮 kr贸lestwo Jezusa s膮 ze swej istoty warto艣ciami duchowymi. Kr贸lestwa tego 艣wiata s膮 oparte na 鈥瀢arto艣ciach鈥 tego 艣wiata, takich jak: pieni膮dze, w艂adza, przemoc i ka偶dy z nas jest w nie w jakim艣 stopniu uwik艂any. Nie oznacza to, 偶e Jezus przychodz膮c na ziemie m贸wi艂 tylko o swoim kr贸lestwie ale go nie budowa艂. Cho膰 kr贸lestwo Jego nie jest z tego 艣wiata, to jest ono mo偶liwe do zbudowania w tym 艣wiecie 鈥 w ludzkich duszach i sercach. Kr贸lestwo Pana obejmuje to, co stanowi rdze艅 cz艂owiecze艅stwa. To nie jest utopia ale rzeczywisto艣膰; fakt, 偶e tak bardzo odleg艂a od ludzkiego sposobu my艣lenia, nie oznacza, 偶e nieprawdziwa. Tak jak dobro jest oddalone od z艂a, mi艂o艣膰 od nienawi艣ci a prawda od fa艂szu, tak kr贸lestwo Jezusa oddalone jest od kr贸lestwa tego 艣wiata. Kr贸lestwo Jezusa nie ma nic wsp贸lnego z kr贸lestwem tego 艣wiata, z chwil膮 kiedy wchodzimy w relacj臋 z Jezusem, ono si臋 rodzi w nas. Ewangelicznie rzecz bior膮c kr贸lem i kr贸lestwem jest sam Jezus. By膰 w kr贸lestwie Jezusa, to pozostawa膰 w relacji z nim: relacji mi艂o艣ci, oddania i s艂u偶by.

Kr贸luj nam Chryste! Tzn. pozosta艅 z nami w g艂臋bokiej relacji, przenikaj nasze serca, nape艂niaj je sob膮, przemie艅 nasz spos贸b my艣lenia, przemie艅 przez mi艂o艣膰, dobro i pi臋kno. Jezu, przyjd藕 kr贸lestwo twoje. 聽