6 kwietnia 2022 Akademicka Droga Krzyżowa ulicami miasteczka

Środa, godz. 20:00. Właśnie wtedy rozpoczęliśmy naszą Akademicką Drogę Krzyżową ulicami miasteczka UO. Muzyczne rozpoczęcie i zakończenie wydarzenia przygotowali klerycy z Wyższego Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Opolu, natomiast w śpiewie podczas Drogi Krzyżowej poprowadził nas zespół muzyczny naszego DA Xaverianum. Rozważania stacji Drogi Krzyżowej zostały przygotowane przez poszczególnych członków duszpasterstw Xaverianum i Resurrexit. Dodatkowo warto wspomnieć, że cennym doświadczeniem było przeżywanie tego wydarzenia przy osobistych rozważaniach naszych znajomych i nieznajomych, którzy dzielili się w nich z nami swoimi przeżyciami, spostrzeżeniami i doświadczeniami. Cóż więcej możemy powiedzieć. Mamy nadzieję, że widzimy się za rok!

Dominika

3-5 kwietnia 2022 Akademickie Rekolekcje Wielkopostne

W niedzielę 3 kwietnia 2022 rozpoczęły się nasze Akademickie Rekolekcje Wielkopostne. W tym roku odwiedził nas o. Oskar Maciaczyk OFM – franciszkanin i duszpasterz akademicki z Wrocławia. Zapytacie jaki był temat przewodni tegorocznych reko. Otóż taki: „Bóg traktuje Cię poważnie”, a co za tym idzie, poruszaliśmy temat naszej relacji z Bogiem. Co działo się w poszczególne dni? O tym niżej.

DZIEŃ I Czy kłócimy się z Panem? Właśnie na to pytanie zwrócił naszą uwagę o. Oskar podczas niedzielnego kazania. Przytoczył również przykład małżeństwa, które miało się rozstać, lecz Bóg pomógł im – wziął ich za ręce i poprowadził właściwą drogą. Ten kryzys jednak był potrzebny, ponieważ dzięki niemu małżeństwo poznało siebie nawzajem. O. Oskar ukazał nam sytuację, w której łatwo się poddać i przerwać relację. Nie o to tutaj jednak chodzi. Konflikty nie mają zadania nas rozdzielać, lecz łączyć, dają możliwość poznawania siebie nawzajem. Tak samo jest w relacji z Bogiem. Nasze kłótnie i rozmowy ze Stwórcą są bardzo ważne. To one łączą. Przecież nawet w Psalmach czytamy o konfliktach między człowiekiem a Bogiem. Osoby święte również miały kryzysy w swoim życiu. Jeśli tylko oddamy się Bogu – On nas poprowadzi. Bogu bardzo na nas zależy i to właśnie On jako pierwszy przychodzi do człowieka. Do Ciebie i do mnie. Chce abyśmy stanęli z Nim w prawdzie. Aby nasza relacja z Nim mogła się rozwijać. Warto tutaj wspomnieć o jeszcze jednej ważnej kwestii, która została poruszona podczas niedzielnego kazania. O.Oskar przekazał nam, że pierwszym człowiekiem jestem „ja” i od tego zależy kim będzie druga osoba. Ten kto widzi swoje grzechy, nie potępia innych.

DZIEŃ II Podczas poniedziałkowej nauki padło wiele cennych prawd. Kontynuowaliśmy samodzielne zadawanie sobie pytań ‚kiedy jestem sobą?’, ‚czy jestem autentyczny?’, ‚kim ja jestem?’. Świętość osiąga się dzięki prawdzie, która wyzwala.  Jezus widzi dalej, głębiej. Widzi, co dzieje się w życiu faryzeuszy. Nie wystarczą tylko frędzle i życie na pokaz. Uczeń Chrystusa ma być światłem świata – autentyczny i transparentny. O.Oskar nawiązał także do sytuacji biblijnej z dnia poprzedniego, kiedy to Jezus spojrzał na kobietę cudzołożną oczami prawdy. Prawda boli – Jezus stwierdził, że kobieta zgrzeszyła. Spojrzał jednak na nią jednocześnie oczami miłości, a miłość łagodzi prawdę. Usłyszeliśmy również, że Boża miłość nie daje ultimatum, nie odbiera szansy, nie mówi „jeszcze raz i zobaczysz”. Bóg jest zawsze tą samą miłością. On nie ma dzisiaj mniej miłości do nas, niż wczoraj. Przylgnięcie do tej miłości leczy od skutków bólu z powodu swoich grzechów. I mamy dwie drogi: Judasza i Piotra. Drogę śmierci i drogę życia. Prawda o sobie samym może zabić, czego przykładem jest Judasz. Nie uwierzył w moc miłości, moc przebaczenia i odebrał sobie w ten sposób życie. Spojrzenie Jezusa uzdrawia – jest pełne miłości. Uznając swoją grzeszność wyznajemy, że Bóg jest miłością. I gdyby Judasz spojrzał w oczy Jezusa – te oczy również byłyby przepełnione miłością do niego.

DZIEŃ III Ostatniego dnia przyglądaliśmy się historii wywyższenia węża na pustynii przez Mojżesza. Umieszczenie węża na palu jest przypomnieniem mojego odejścia od miłości Boga, przypomnieniem mojego grzechu. Wąż jest symbolem pokusy, Szatana, grzechu. Zobaczenie swojego grzechu, uznanie go, wypowiedzenie, spojrzenie na swoje życie i uznanie, że to grzech jest źródłem tego, co się plącze w moim życiu daje dopiero życie w wolności. Tak jak Izraelici mieli spojrzeć na węża, tak wywyższony został Jezus, abyśmy, kiedy na Niego spojrzymy, otrzymali życie wieczne. Spojrzenie na Jezusa ukrzyżowanego to powiedzenie sobie „Jezu, co ja zrobiłem”. Krzyż jest drogą do zmartwychwstania. I nawrócenie jest trudne, bo z czegoś musimy zrezygnować, coś w naszym życiu musimy przewartościować. Kiedy Jezus uzdrawia, to coś zabiera – chorobę i związany z nią dotychczasowy sposób życia. Ten dotychczas chory człowiek musi wszystko w swoim życiu zmienić. Czy tym uzdrowionym zawsze pasowało wprowadzić w swoje życie te zmiany? Na koniec warto dodać, że Jezus wcale nie powiedział „Jestem celem drogi”. Powiedział: „Jestem Drogą”.

Magdalena i Dominika

10 marca 2022 Dzień Mężczyzny w Xaver

10 marca 2022. Tego dnia, z okazji święta Panów, żeńska część naszego duszpasterstwa przygotowała kilka niespodzianek, które ujrzały światło dzienne po wspólnotowej mszy w kaplicy o godz. 20:00. Panie z radością zaprosiły wszystkich Panów do Dolnej Kuchni, gdzie czekały na nich… No właśnie… 

JEDZENIE Jak to mówią – „przez żołądek do serca”. Panie dobrze wiedziały na co postawić. Na stole znalazły się zawijańce z ciasta francuskiego w formie wytrawnej, oczywiście z nadzieniem mięsnym i bezmięsnym, a także w słodkiej odsłonie – z czekoladą. Oprócz tego pojawiła się sałatka i inne pyszności.

KONKURSY Impreza dla mężczyzn? Nie mogło zabraknąć dobrej zabawy i rywalizacji.. Panowie wzięli udział w przygotowanym QUIZ’ie, który dotyczył znajomości kosmetyków damskich, a także zawalczyli o „milion” w zmienionej wersji gry „Milionerzy”, która na potrzeby naszej imprezy zmieniła swoją nazwę na „Xavelerzy”. Obu zabawom towarzyszyło dużo śmiechu i radości!

WYZWANIE Panowie otrzymali również niełatwe wyzwanie, ale każdy z nich spisał się na medal! Polegało ono na uczesaniu i umalowaniu czterech naszych pięknych kobiet. Dwóch Panów czesało/uczyło się czesać, natomiast dwóch pozostałych zdobiło twarze naszych pięknych Pań, nakładając na nie to, co uważali za słuszne.

Efekt? Zobaczcie sami. 🙂

CO JESZCZE? No tak! Panowie losowali dla siebie upominek. Każdy wylosował PARĘ KOLOROWYCH SKARPET. Ich przecież nigdy nie za wiele. 😀 

I to już koniec. Tak to, po kilku godzinach dobrej zabawy, przyszedł czas na rozejście się do domów. A jakie kolejne wyzwania czekają na nas w tym roku akademickim? Zobaczymy. Natomiast wyzwanie zorganizowania niespodzianki dla naszych Panów, jak najbardziej się udało! 🙂

Dominika



8 marca 2022 Dzień Kobiet w Xaverianum

We wtorek 8 marca, w naszym duszpasterstwie Xaverianum obchodziliśmy Dzień Kobiet. Był to wieczór zorganizowany przez Panów dla naszych Pań. Z tego powodu przygotowania mężczyzn zaczęły się już dużo wcześniej. Po „hucznych naradach” udało się ustalić wspólny plan działania, zadania zostały rozdysponowane i każdy ruszył do swoich działań.

Po dwóch latach „pandemicznej” przerwy studenci Xaverianum mogli powrócić do kultywowania pięknej tradycji świętowania Dnia Kobiet, w formie uroczystej kolacji przygotowanej przez mężczyzn. We wtorek od samego rana w kuchni dużo się działo, po wizytach w sklepie, mogliśmy zabrać się do pracy, gotowanie, pieczenie, smażenie, przygotowywanie sali, próby muzyczne i kreatywne myśli… tak właśnie wyglądał ten dzień.

Prawie dwadzieścia rąk przyczyniło się do tego, aby już o 19:00 (z minimalnym poślizgiem) rozpocząć świętowanie. Dziewczyny strudzone ciężkim dniem na uczelni, mogły rozsiąść się przy nakrytych stołach ze świecami, a już po chwili szybko obsłużone przez Panów, zajadły się włoskimi przysmakami Xaver.

Nasze menu zawierało, dwie opcje przystawek, cztery warianty dania głównego i dwa desery. Po daniu głównym, gdy mieliśmy już pewność, że wszystkie dziewczyny dotarły na salę, zostały złożone uroczyste życzenia przy spokojnych dźwiękach gitary, po których znów wróciliśmy do rozmów, uśmiechów i zajadania się pysznościami.

W taki sposób zleciał nam cały wieczór. A o tym, że był udany, widzieliśmy po każdej Kobiecie, która wychodziła z wdzięcznością wymalowaną na twarzy. Wszystkie podziękowania, radości i miłe słowa, które padły podczas kolacji, zdecydowanie wystarczyły by wynagrodzić Panom następne godziny sprzątania po całym wydarzeniu i zachęcić do jeszcze większego zaangażowania za rok.

Każdemu kto pojawił się podczas wtorkowego wieczoru lub w jakiś inny sposób przyczynił się do jego odbycia, bardzo dziękujemy, a wszystkim Paniom jeszcze raz życzymy wszystkiego najpiękniejszego!

Maciej